Archiwa kategorii: nie kupuj

Parówki Berlinki – Morliny

Są parówki i są berlinki… święta prawda bo berlinki nawet koło parówek nie leżały. W składzie jedynie 71% mięsa wieprzowego, reszta to woda, sól, białko sojowe, skrobia modyfikowana, białko wieprzowe kolagenowe, glukoza, ekstraty przypraw, askorbinian sodu oraz to co najfajniejsze – stabilizatory: difosforany, trifosforany, wzmacniacz smaku glutaminian monosodowy, substancja konserwująca:azotyn sodu.

Difosforany:

E450 (i) difosforan disodowy
E450 (ii) difosforan trisodowy
E450 (iii) difosforan tetrasodowy
E450 (v) difosforan tetrapotasowy
E450 (vi) diwodoro-difosforan wapnia

E450 i E450c nazywają się teraz E451 i E452

Pochodzenie:
Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasu fosforowego. Wytwarzane syntetycznie z odpowiednich węglanów i kwasu fosforowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancje buforujące i emulgatory. E450 (iii) wiąże metale i zapobiega odbarwianiu spowodowanemu metalami. E450 (vi) stosowany jako polepszacz pieczywa oraz źródło wapnia.

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała (wszystkie dodatki do żywności zawierające fosforany łącznie).

Efekty uboczne:
Wysokie stężenia fosforanów mogą zakłócać niektóre procesy metaboliczne, ponieważ fosforan odgrywa ważną rolę w ogólnym metabolizmie.

Trifosforany:

E451 (i) trifosforan pentasodowy (wcześniej E450(i))
E451(ii) trifosforan pentapotasowy (E451b (ii))

Pochodzenie:
Sole sodowe i potasowe kwasu fosforowego. Wytwarzane syntetycznie z odpowiednich węglanów i kwasu fosforowego.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Substancje buforujące, emulgatory i stabilizatory. Również jako środki wiążące wodę podczas procesów przetwórczych.

Produkty:
Wiele różnych produktów

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Maksymalnie 70 mg/kg masy ciała (wszystkie dodatki do żywności zawierające fosforany łącznie).

Efekty uboczne:
Wysokie stężenia fosforanów mogą zakłócić niektóre procesy metaboliczne, ponieważ fosforan odgrywa ważną rolę w ogólnym metabolizmie.

Glutaminian monosodowy:

Pochodzenie:
W 1908 roku japoński uczony wyizolował z listownicy związek chemiczny nadający jej niepowtarzalny smak – kwas glutaminowy. Niedługo po odkryciu rozpoczął produkcję przyprawy, będącej oczyszczonym glutaminianem sodu, która znana jest na Wschodzie jako Aji-no-moto (czyli „istota smaku”).

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Wzmacniająca smak i zapach

Produkty:
Wiele różnych produktów.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Nie określono.

Efekty uboczne:

Uważa się, że glutaminian sodu może wywoływać  takie objawy uczuleniowe, jak pieczenie warg, podrażnienie spojówek, nawet nudności czy wymioty. Niektórzy nazywają to syndromem kuchni chińskiej, co jednak, biorąc pod uwagę występowanie glutaminianu w naturze, nie wydaje się precyzyjnym określeniem.
Azotyn sodu:

Pochodzenie:
Naturalnie występujący minerał. Może być wydobywany metodą kopalnianą, lub też wytwarzany chemicznie z azotanu sodu. Te używane do konserwowania żywności są wytwarzane chemicznie.

Rola i właściwości:
Biały proszek używany jako środek konserwujący przeciw Clostridium botulinum (bakterii wywołującej botulizm, czyli zatrucie jadem kiełbasianym) w produktach mięsnych.

Produkty:
Mięso i przetwory rybne.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 0,06 mg/kg masy ciała.

Efekty uboczne:
Azotyny są prekursorami rakotwórczych nitrozoamin, które są tworzone w żołądku z azotynów i białek. Przy wysokich stężeniach może reagować z hemoglobiną. Środek ten nie jest dozwolony w produktach przeznaczonych dla dzieci poniżej jednego roku. Małe dzieci mają inny rodzaj hemoglobiny, który jest o wiele bardziej reaktywny w stosunku do azotynów niż normalna hemoglobina.

Smacznego.

Śledzik na raz z ogórkiem i czosnkiem – Lisner

Należy jeść ryby, szczególnie te morskie. Są one bogate w kwasy tłuszczowe Omega-3, które jak udowodniono nie dość, że spowalniają starzenie się komórek to jeszcze mają działanie przeciwnowotworowe. Regularne jedzenie ryb zmniejsza ryzyko chorób serca. Z resztą dobroczynny wpływ ryb morskich na organizm człowieka widać po długości życia w krajach takich jak Islandia czy Norwegia czyli tam gdzie ryb jada się dużo. Średnia długości życia w tych krajach jest wyższa niż Polsce. Niestety ryby nie w każdej postaci są zdrowe. Te z pudełeczka firmy LISNER są tego przykładem, bo o ile 50% filetów bez skóry, 20% ogórka, cebula, sól, cukier, czosnek, olej rzepakowy, ocet spirytusowy, przyprawy nie budzą zastrzeżeń to konserwant kwas benzoesowy, którym je potraktowano już tak. Swoją drogą nie rozumiem dlaczego, przecież ocet i olej rzepakowy to wystarczający konserwant.

Kwas benzoesowy

Pochodzenie:
Kwas benzoesowy, benzoesany i estry kwasy benzoesowego występują w śladowych ilościach w większości owoców, szczególnie w jagodach. Żurawina jest bardzo bogatym źródłem kwasu benzoesowego. Oprócz owoców, występuje w grzybach, cynamonie, goździkach i niektórych produktach mlecznych (jako efekt fermentacji bakteryjnej). Do celów przemysłowych można go otrzymywać na drodze czysto syntetycznej. Jedną z jej metod jest utlenienie toulenu, np. za pomocą nadmanganianu potasu.

Funkcje i cechy charakterystyczne:
Kwas benzoesowy i benzoesany są używane jako środki konserwujące, zarówno przeciwko drożdżom, jak i bakteriom w kwaśnych produktach. Nie są skuteczne przeciwko grzybom i w produktach z pH powyżej 5 (lekko kwaśne lub obojętne). Wysokie stężenia prowadza do kwaśnego smaku produktów, który ogranicza zastosowanie. Benzoesany są często preferowane, z powodu lepszej rozpuszczalności.

Produkty:
Kwas benzoesowy i benzoesany występują w obejmujących szeroki zakres kwaśnych lub słabo kwaśnych produktach.

Dopuszczalne dzienne spożycie:
Do 5 mg/kg masy ciała. W nadmiernych ilościach kwas benzoesowy może powodować astmę, pokrzywkę oraz problemy behawioralne. W niektórych przypadkach wpływa również niekorzystnie na płuca, a także podrażnia skórę i oczy. Jest toksyczny dla układu nerwowego. Ponieważ jego pochodną jest aspiryna powinny go unikać osoby uczulone na ten lek.